Biografie

Nelson Latif speelt akoestische gitaar en “cavaquinho”, een klein, ukelele-achtig Braziliaans snaarinstrument. Hij is van de generatie musici van de jaren ‘80 van São Paulo. In zijn muzikale opleiding lag het accent op de typisch Braziliaanse “choro” en de jazz. In de loop der tijd heeft hij een unieke eigen stijl op de gitaar ontwikkeld, met de techniek van de klassieke gitaar en de vele invloeden die hij in de loop van zijn carrière heeft opgepikt.
Zijn melodische lijnen zijn sterk beïnvloed door bebop en de Braziliaanse syncopische ritmes. Maar ook de virtuoze techniek van de flamenco is een belangrijk deel van de stijl van Latif.

Latif begon op zijn veertiende gitaar te studeren, en op zijn zeventiende werkte hij al in het nachtleven van São Paulo als begeleider van zangers en zangeressen. In die periode won hij een prijs in de competitie die een muziekschool had georganiseerd, en won daardoor een beurs om aan de Faculteit Santa Marcelina voor dirigent en componist te studeren. Begin jaren ’80 speelde Latif met diverse groepen in São Paulo. Twee van deze groepen zijn van grote betekenis geweest voor zijn muzikale ontwikkeling: Het Quarteto Paulista, een chorogroep, bestaande uit enkele van de beste musici van São Paulo, en een flamenco duo dat hij vormde samen met de gitarist Julio Ramires. In deze zelfde periode studeerde Latif ook elektrische gitaar bij Mozart Mello en improvisatie bij Paulo Belinatti.

In 1988, na een tournee door Europa met het chorotrio Remelexo, verhuisde Latif naar Lissabon. Daar gaf hij workshops aan de Juventude Musical Portuguêsa Escola de Guitarra en doceerde hij klassieke gitaar aan de bekende Gitaarschool van Duarte Costa. In 1989 verhuisde Latif naar Amsterdam, waar hij 12 jaar heeft gewoond. Gedurende deze periode nam hij deel aan “Uit de Kunst”, een Nederlandse culturele overheidsorganisatie die de verspreiding van vreemde culturen in Nederland beoogt. Ook speelde Latif regelmatig met diverse grote namen uit de Nederlandse jazzscene. In deze periode maakt Latif ook diverse tournees door vele landen met Braziliaanse musici, en treedt hij op op vele Jazz en Wereldmuziekfestivals. Ook werkte hij als studiomuzikant.

In de jaren ‘90 is Latif begonnen op te treden met de “cavaquinho”, die sedertdien zijn handelsmerk is geworden.

Van 1997 tot 2000 was hij leider van de groep Raiz Latina, waarmee hij veelvuldig tournees heeft gemaakt door Azië. Hun eerste album werd opgenomen in Seoul met medewerking van de bekende Koreaanse zanger Kim Jun. In 2001 ging Nelson Latif naar zijn geboorteland, waar hij het Trio Baru vormde, samen met Fernando Corbal en Bosco Oliveira.

Samen met de saxofonist Flávio Sandoval nam hij in 2003 de CD “Brazilian Portrait” op, en trad hij op in Brazilië en Europa ter promotie van dit album. In datzelfde jaar ging hij diverse keren naar Suriname om daar concerten, workshops en lezingen te geven. Samen met de gitaristen Stanley Noordpool en Robby Faverey speelde hij op het Carifesta en het Groenfestival. In 2004 vormde Latif een duo met de multi-instrumentalist Carlinhos Antunes. In 2005 ging hij samenwerken met Ustad Zamir Khan, lid van een legendarische Indiase muzikale familie en sitar en tablaspeler. Latif en Khan lieten de muzikale tradities van hun beider landen samenvloeien, en openden daarmee een hele nieuwe wereld aan muzikale mogelijkheden. Ook in 2005 nam Latif de CD “Choro, Samba e Afins” op, samen met de Nederlandse gitarist Joeri de Graaf. Deze CD was de start van het Choramundoproject, waarin musici uit Nederland, Suriname en Brazilië samenwerken.

Sinds 2002 organiseert Nelson Latif het project “Alma Brasileira” (Ziel van Brazilië) voor Braziliaanse ambassades, universiteiten en culturele instellingen. Het project bestaat uit workshops, concerten en een lezing waarbij een breed scala van traditionele Braziliaanse muziek wordt belicht.

Tenslotte: Nelson Latif is als socioloog afgestudeerd aan de Universiteit van São Paulo.